Je gaat zorgvuldig aan de slag in je zoektocht naar een leverancier, maar wat als die later de spelregels verandert? Vaak blijkt overstappen dan lastiger dan gedacht. In deze blog lees je wat de discussie rond Broadcom en VMware blootlegt en waarom het loont om je afhankelijkheid van leveranciers op tijd in kaart te brengen.

In juli 2026 vragen vijf Europese brancheorganisaties de mededingingsautoriteiten om bepaalde handelspraktijken van technologiebedrijf Broadcom op te schorten. Hun verwijt? Volgens hen legt Broadcom forse prijsverhogingen op aan VMware-gebruikers en sluit het duizenden aanbieders uit van de mogelijkheid om het platform te gebruiken en te verkopen. Ze vragen daarom om snel in te grijpen en een overgangsperiode van minstens drie jaar zolang het onderzoek loopt.¹

Broadcom is het daar niet mee eens. CISPE, de organisatie die de Europese cloudsector vertegenwoordigt en die de klacht startte, wordt volgens Broadcom gefinancierd door grote clouddienstverleners en geeft een verkeerd beeld van de markt. Broadcom benadrukt dat het fors blijft investeren in zijn Europese partners.

Opvallend is dat dit dossier al langer aansleept. Broadcom nam VMware over in 2023 en al in april 2024 stelde de Europese Commissie vragen over de gewijzigde licentievoorwaarden.

Waarom raakt dit zo’n gevoelige snaar? Virtualisatiesoftware is niet zomaar een programma dat ergens draait. Ze vormt de basis van je volledige serveromgeving. Vrijwel alles wat daarop draait, is ervan afhankelijk.

Overstappen naar iets anders is daardoor geen kwestie van een ander product installeren. Het raakt je servers, je back-ups, je beheerprocessen en de kennis van je team tegelijk. Zo’n migratie duurt maanden of zelfs jaren en brengt risico’s met zich mee. Precies daardoor wordt overstappen zo moeilijk. En hoe moeilijker het wordt om weg te gaan, hoe sterker de positie van je leverancier wordt wanneer die zijn voorwaarden aanpast.

Niemand kiest er bewust voor om vast te zitten aan een leverancier. Die afhankelijkheid groeit geleidelijk. Je begint met een oplossing die goed werkt, bouwt erop verder, voegt een module toe, koppelt een extra systeem en voor je het weet draait een groot deel van je IT-omgeving erop.

Zolang alles goed werkt, voelt dat niet als een probleem. Ondertussen is je onderhandelingspositie wel steeds kleiner geworden. Pas wanneer de voorwaarden veranderen, merk je hoe beperkt je alternatieven nog zijn. Het gaat dus niet om de vraag of je je leverancier vertrouwt. De echte vraag is wat er gebeurt wanneer die leverancier van koers verandert en hoeveel bewegingsruimte je dan nog hebt.

Je hoeft geen contractspecialist te zijn om een eerste beeld te krijgen van je afhankelijkheid van leveranciers. Met deze vier vragen kom je al een heel eind:

1. Bij welke leveranciers zitten we echt vast? Zoek uit welke systemen zo diep verweven zitten dat vervangen een project van maanden of jaren wordt.
2. Wat zou een overstap ons kosten? Niet alleen in licenties, maar ook in migratiewerk, doorlooptijd en risico tijdens de overstap. Zonder dat cijfer kun je geen goede afweging maken.
3. Wat staat er in ons contract over eenzijdige wijzigingen? Controleer welke afspraken zijn gemaakt over prijsaanpassingen, opzegtermijnen en wijzigingen aan het licentiemodel.
4. Wie houdt dit bij? Spreek af wie de afhankelijkheid per leverancier opvolgt en wanneer je die opnieuw evalueert.

Bronnen

1. Five cloud business groups urge EU interim measures against Broadcom, Reuters